Działalność kulturalna
FESTIWAL ORGANY SOLO I KAMERALNIE 2025
W dniach 14 i 16 października 2025 r. o godzinie 19 zapraszamy do łódzkiej archikatedry na kolejny festiwal ORGANY SOLO I KAMERALNIE
KONCERT I
14 października 2025 (wtorek), godz. 19:00
- Dariusz Bąkowski-Kois (Kraków) – organy
- Marcin Kucharczyk (Kraków) – organy
Program:
Georg Friedrich Händel (1685–1759)
Koncert organowy B-dur op. 7 nr 3 HWV 308
I. Allegro
II. Spiritoso
III. Menuet
[wyk. Dariusz Bąkowski-Kois & Marcin Kucharczyk; oprac. na cztery ręce: A. Horn]
Joseph Gabriel Rheinberger (1839–1901)
VIII Sonata organowa op. 132
(I.)/IV. (Introduction et) Passacaglia
[wyk. Marcin Kucharczyk]
Charles Tournemire (1870–1939)
Improvisation sur le Te Deum
[wyk. Marcin Kucharczyk]
Marcel Dupré (1886–1971)
Petits préludes sur des thèmes grégoriens op. 45
I. Salve Regina
VII. Lauda Sion (Ecce Panis)
VIII. Verbum supernum (O Salutaris)
Improwizacja chorałowa Adeste fideles
[wyk. Dariusz Bąkowski-Kois]
Wolfgang Amadeus Mozart (1756–1791)
Sonata D-dur na cztery ręce KV 381/123a
I. Allegro
II. Andante
III. Allegro molto
[wyk. Dariusz Bąkowski-Kois & Marcin Kucharczyk]
Dariusz Bąkowski-Kois – studiował grę na organach w Krakowie, Warszawie i Wiedniu pod kierunkiem Agnieszki Walczy, Józefa Serafina, Magdaleny Czajki i Thomasa Schmögnera. Uczestniczył także w kilkudziesięciu kursach mistrzowskich wykonawstwa muzyki dawnej (także w zakresie gry na klawesynie, klawikordzie oraz pianoforte). Ukończył również studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Prowadzi ożywioną działalność artystyczną w kraju i za granicą: koncertował we Francji, w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Holandii, Belgii, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Estonii, na Litwie, we Włoszech, na Malcie, w Rosji, Chinach, Meksyku, a także w Brazylii. Występował z recitalami w tak prestiżowych miejscach, jak: Grote St.-Bavokerk w Haarlem, Archikatedra św. Piotra w Kolonii, (Archi)katedra św. Piotra w Trewirze, Bazylika Konstantyna (Aula Palatina) w Trewirze, Bazylika św. Pawła za Murami w Rzymie, Katedra NMP w Antwerpii, Katedra św. Bawona w Gandawie, Katedra św. Salwatora w Brugii, Katedra św. Marcina w Utrechcie, Grote of Sint-Laurenskerk Rotterdam, Grote Kerk NMP w Bredzie, Katedry metropolitalne w Tallinnie, Turku/Åbo, Moskwie oraz Narodowe Centrum Sztuki (NCPA) w Pekinie. W latach 2001–2007 ściśle współpracował z zespołem Capella Cracoviensis, realizując w ramach licznych koncertów partie solowe, a także organo obbligato oraz basso continuo. Był jurorem międzynarodowych konkursów organowych w Rumi i Łodzi, konkursu Tariverdiewa w Hamburgu oraz licznych konkursów ogólnopolskich.
Od 1999 r. jest pracownikiem Katedry Organów Akademii Muzycznej w Krakowie. W 2002 r. doktoryzował się na Wydziale Historycznym UJ (praca doktorska z zakresu historii mentalności szlachty polskiej początków XVIII wieku). W 2006 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego z zakresu instrumentalistyki (praca habilitacyjna poświęcona zagadnieniom wykonawstwa iberyjskiej muzyki organowej XVII stulecia), zaś w 2013 r. otrzymał tytuł profesora sztuk muzycznych. W 2014 r. ukończył studia podyplomowe Master of Business Administration – Zarządzanie Szkołą Wyższą na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. W kadencji władz Uczelni 2012–2016 pełnił funkcję Prorektora ds. dydaktyki i rozwoju kadry Akademii Muzycznej w Krakowie, w latach 2016–2020 był kierownikiem Katedry Organów swej macierzystej uczelni; funkcję tę pełni ponownie od 2024 r.
Marcin Kucharczyk jest absolwentem Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie w klasie organów prof. dr. hab. Dariusza Bąkowskiego-Kois (2022, dyplom z wyróżnieniem). W 2021 r. w ramach programu Erasmus+ studiował także w Hochschule für Musik und Theater w Hamburgu pod kierunkiem prof. Wolfganga Zerera i prof. Matthiasa Neumanna (organy) oraz prof. Menno van Delfta (klawesyn i klawikord).
Jest zdobywcą I miejsca na XI Międzynarodowym Konkursie Organowym im. J. P. Sweelincka w Gdańsku (2021), a także laureatem I nagrody w konkursie organowym w ramach XXXII Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Religijnej w Rumi (2020), jak również I nagrody w VII Ogólnopolskim Konkursie Organowym im. Bronisława Rutkowskiego w Krakowie (2019), III nagrody podczas VI Akademickiego Konkursu Organowego Romuald Sroczyński in memoriam w Poznaniu (2018) oraz finalistą VII Międzynarodowego Konkursu Organowego w Dudelange (Luksemburg, 2019).
Koncertował w ramach licznych festiwali w kraju i za granicą, m. in. w Niemczech, Belgii, Holandii, Estonii, Luksemburgu, we Włoszech, na Węgrzech i na Litwie, w tym, w tak prestiżowych miejscach, jak: Archikatedra św. Piotra w Trewirze, Katedra NMP w Antwerpii, Grote Kerk św. Bawona w Haarlem, Bazylika św. Pawła za Murami w Rzymie, Katedra ewangelicka NMP w Tallinie, Bazylika Mariacka w Krakowie, Filharmonia Łódzka im. A. Rubinsteina oraz Polska Filharmonia Bałtycka w Gdańsku.
Jest współzałożycielem stowarzyszenia Vox Cathedralis oraz kierownikiem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej w Bazylice Katedralnej w Tarnowie.
Jego dokonania artystyczne były nagradzane stypendiami, m. in. Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Młoda Polska (2022) Marszałka Województwa Małopolskiego (2020, 2019) oraz Prezydenta Miasta Tarnowa (2017, 2016).
Brał udział w licznych kursach mistrzowskich, prowadzonych przez światowej sławy organistów – takich, jak Jörg Andreas Bötticher, Olivier Penin, Tobias Horn, Jos van der Kooy, Thomas Lennartz, Sven-Ingvard Mikkelsen, Ingace Michiels, Ines Maidre, Martin Bambauer.
Od roku akademickiego 2024/2025 prowadzi zajęcia w Katedrze Organów oraz w Katedrze Muzyki Kościelnej Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie.
W 2025 r. uzyskał stopień doktora sztuki na podstawie rozprawy doktorskiej Perspektywy wykonawcze późnej twórczości klawiszowej Carla Philippa Emanuela Bacha. Organowa interpretacja sonat, rond i fantazji ze zbioru „für Kenner und Liebhaber”.
KONCERT II
16 października 2025 (czwartek), godz. 19:00
- Monika Paprocka-Całus (Warszawa) – waltornia
- Anna Przybysz (Warszawa) – organy
Program:
Nicolaus Bruhns (1665-1697)
Praeludium und Fuge e-moll (wielkie)
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Sonata BWV 1027 cz. I i III i IV
Piotr Grinholc (*1966)
Impressio V – Kołysanka (dedykowane Annie Przybysz)
Eugene Bozza (1905-1991)
Sur les Cimes
Mieczysław Surzyński (1866-1924)
Elégie op. 30
Mateusz Ryczek (*1986)
Stella Matutina
Mieczysław Surzyński (1866-1924)
Improwizacje na temat pieśni kościelnej ”Święty Boże” op. 38
Monika Paprocka-Całus od 2017 r. jest solistką Filharmonii im. Tadeusza Szeligowskiego w Poznaniu. Od 2020 r. koncertuje z prowadzonym przez Andrzeja Bauera zespołem „Chain Ensemble”, specjalizującym się w wykonywaniu muzyki najnowszej. Współpracuje także na stałe z Orkiestrą Kameralną Miasta Tychy – AUKSO. Od roku 2025 r. jest artystką orkiestry Polskiej Opery Królewskiej.
Jest regularnie zapraszana na gościnne występy przez takie orkiestry, jak: Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Orkiestra Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie, Orkiestra Teatru Wielkiego w Poznaniu, Sinfonietta Cracovia oraz Filharmonia Pomorska w Bydgoszczy.
Ukończyła z wyróżnieniem Państwową Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną im. M. J. Żebrowskiego w Częstochowie w klasie mgr Maryli Limanowskiej. Również z wyróżnieniem uzyskała tytuł magistra sztuki w klasie prof. zw. dr hab. Wiesława Grochowskiego w Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach. Obecnie jest doktorantką na Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi. Jej praca doktorska poświęcona jest współczesnym polskim koncertom waltorniowym.
Swoje umiejętności doskonaliła na licznych kursach krajowych oraz międzynarodowych pod kierunkiem takich mistrzów waltorni, jak: Radek Baborák, Christian Friedrich Dallmann, Kazimierz Machala, Jacek Muzyk, Will Sanders oraz Radovan Vlatković. Jest laureatką wielu konkursów ogólnopolskich i międzynarodowych w kategoriach solowych oraz kameralnych. Do najważniejszych należą: I nagroda na V Ogólnopolskim Konkursie Waltornistów im. prof. Edwina Golnika w Łodzi (2018) oraz III nagroda na Międzynarodowym Konkursie im. Michała Spisaka w Dąbrowie Górniczej (2018).
Jako solistka występowała z Orkiestrą Filharmonii Częstochowskiej, Orkiestrą Filharmonii Śląskiej w Katowicach oraz Filharmonią w Poznaniu. Koncertowała w najważniejszych salach w Polsce, a także za granicą w: Austrii, Czechach, Portugalii, Węgrzech, Francji (Théâtre des Champs Elysées w Paryżu), Niemczech (Konzerhaus w Berlinie, Filharmonia w Kolonii) i Włoszech (Auditorium di Milano). W jej repertuarze znajdują się dzieła kameralne oraz orkiestrowe od klasycznych po symfonikę XIX i XX wieku. Zapraszana jest także do udziału w projektach muzyki najnowszej dokonując licznych prawykonań. Regularnie bierze udział w nagraniach dla Polskiego Radia oraz wytwórni płytowej DUX.
Angażuje się również w działalność dydaktyczną, prowadząc liczne warsztaty. Ponadto w 2025 r. nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego ukażą się dwie publikacje, będące przygotowaną przez nią, na podstawie manuskryptów, edycją nigdy dotąd niepublikowanych i niewykonywanych utworów Marcelego Popławskiego i Witolda Friemanna.
Anna Przybysz, polska organistka, urodzona w 1992 r. w Warszawie. Studiowała w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie pod kierunkiem prof. Józefa Serafina. Ukończyła studia magisterskie w Hochschule für Musik und Theater w Lipsku, w klasie prof. Martina Schmedinga. W lutym 2022 r. obroniła doktorat w dziedzinie sztuk muzycznych. Ukończyła również studia podyplomowe Manager Muzyki (UMFC) oraz Coaching (SWPS).
Jest laureatką II Ogólnopolskiego Konkursu Organowego im. Mariana Sawy, V Międzynarodowego Konkursu Organowego im. Feliksa Nowowiejskiego, półfinalistką V Międzynarodowego Konkursu Organowego ,,Daniel Herz” w Brixen i XIII Międzynarodowego Konkursu Organowego im. Gottfrieda Silbermanna we Freibergu. W 2022 r. wzięła udział w Bach Boston International Organ Competition – jako jedyna Polka.
Była stypendystką programu Erasmus w klasie prof. Martina Schmedinga w Hochschule für Musik we Freiburgu. Był uczestniczką programu wymiany studenckiej z Rice University w Houston, USA w klasie prof. Kena Cowana. Była też dwukrotną stypendystką Prezesa Rady Ministrów oraz Niemieckiej Centrali Wymiany Akademickiej DAAD.
Swoje umiejętności doskonaliła na licznych kursach mistrzowskich prowadzonych m. in. przez Wolfganga Seifena, Wolfganga Zerera, Martina Schmedinga, Ludgera Lohmanna, Lorenza Ghielmiego, Matthiasa Meierhofera, Jaroslava Tumy, Leona Berbena, Jeremy’ego Josepha, Juliana Gembalskiego, Christopha Wolffa, Hansa Fagiusa, Bernharda Haasa, Christophe’a Mantoux, Henry Fairs’a, Jona Laukvika, Daniela Rotha.
Koncertowała na międzynarodowych festiwalach organowych w kraju i za granicą: w USA, Niemczech, we Włoszech, w Czechach i na Litwie.
Ostatnie lata poświęciła pogłębionym studiom nad życiem i twórczością Karla Hoyera (1891–1936), niemieckiego organisty i kompozytora. Nagrała cztery płyty na historycznych instrumentach: Wilhelma Sauera w Michaeliskirche w Lipsku i Lutherkirche w Chemnitz oraz na organach Friedricha Ladegasta w Marienkirche w Weißenfels. Albumy Karl Hoyer – Organ Works i Karl Hoyer – Organ Sonatas zostały uznane za wybitne osiągnięcia w dyscyplinie artystycznej sztuki muzyczne i nagrodzone brązowymi dyplomami na II i III Międzynarodowym Konkursie ,,Muzyczne Orły’’. Płyta Karl Hoyer – Organ Works była nominowana do nagrody Paszporty „Polityki” 2021. Pozytywne recenzje jej płyt ukazały się w renomowanych czasopismach muzycznych („Ruchu Muzycznym”, „Musik und Kirche” i „Musica Sacra”). Audycja poświęcona wszystkim albumom została wyemitowana na antenie MDR Klassik (DE). Fragmenty płyt można było również usłyszeć w ,,Muzycznych Rozmowach’’ w PR 3 Polskiego Radia. Płyty zostały wydane przez Ars Sonora Studio w latach 2021–2024 i są dostępne we wszystkich portalach streamingowych.
Artystka po raz pierwszy w historii zaprezentowała muzykę Karla Hoyera publiczności w Stanach Zjednoczonych, podczas koncertu monograficznego w The Church of the Advent w Bostonie (MA) w 2024 roku.

